PARAMARIBO — De recente kritiek van de Vereniging van Medici in Suriname (VMS) op de bestedingen bij het Staatsziekenfonds (SZF) roept fundamentele vragen op. Niet alleen over de governance binnen de zorgsector, maar vooral over de morele consistentie van de VMS zelf. Want wie vandaag alarm slaat, moet kunnen aantonen dat diezelfde waakzaamheid ook in het recente verleden aanwezig was.
Integriteit is geen instrument
Het principe dat elke cent in de zorg direct ten goede moet komen aan de patiënt, verdient brede maatschappelijke steun. Echter, integriteit verliest haar waarde wanneer zij selectief wordt toegepast. Terwijl de VMS nu de barricaden opgaat voor transparantie bij het SZF, bleef het tussen 2020 en 2025 opvallend stil rondom andere ernstige misstanden die de zorgsector in de kern raakten.
Waar was de stem van de VMS toen?
De samenleving herinnert zich nog de signalen over de monopolievorming in de medicatievoorziening, waarbij personen in directe familierelatie tot de VMS-leiding betrokken zouden zijn. Waar was toen de publieke bezorgdheid over marktverstoring en prijsopdrijving?
Ook bij de zogeheten ‘wurgcontracten’ van TMS Global met het BGVS en het Wanica Ziekenhuis bleef een krachtige reactie uit. Deze constructies hebben de financiële positie van onze zorginstellingen structureel verzwakt. Datzelfde geldt voor de aankoop van USD 1 miljoen aan medische verbruiksartikelen buiten alle protocollen om onder het bewind van oud-minister Ramadhin en BGVS-directeur Sardjoe. Een miljoenenverlies dat de patiëntveiligheid direct raakte, maar waarover de VMS zweeg.
Gelijke maatstaven voor herstel
Herstel van vertrouwen in de Surinaamse gezondheidszorg vraagt om een integrale benadering, ongeacht de politieke constellatie. Het debat moet gevoerd worden op basis van feiten en objectiviteit, niet via selectieve verontwaardiging die afhankelijk lijkt van wie er aan het roer staat.
Wanneer er klachten liggen over verduistering van apparatuur en IDB-middelen, mag de samenleving van een autoriteit als de VMS verwachten dat zij aandringt op transparantie en een voortvarende afhandeling door het Openbaar Ministerie.
Conclusie
De VMS heeft een cruciale rol als waakhond, maar een waakhond die alleen blaft wanneer het uitkomt, verliest zijn geloofwaardigheid. Als we de zorg echt willen hervormen, moeten álle schakels in de keten — inclusief de beroepsorganisaties — bereid zijn het eigen verleden onder dezelfde loep te leggen als het heden.
Alleen met onpartijdige waakzaamheid kan het vertrouwen van de burger in de zorg worden hersteld.
Ingezonden door: Steve Esser
